In zestig jaar is er binnen de VV Zelhem heel veel gebeurd. Een actieve vereniging staat nooit stil. Dit artikel is een relaas van vijftig jaar verenigingsleven met zowel hoogte- als dieptepunten.

Voor de huidige VV Zelhem opgericht werd is er al eerder een voetbalvereniging in Zelhem geweest. De ouderen noemen dit nu nog 'het oude Zelhem'. Dit z.g. 'oude Zelhem' werd omstreeks 1925 opgericht en speelde op het veld Brugginkheide dat eigendom was van toenmalige dokter Van der Poest Clement. In deze beginperiode werd ook nog een kampioenschap behaald, in het seizoen 1929/1930 werd Zelhem kampioen in de 3e klas GVB. 'Het oude Zelhem' ging in 1938 ter ziele. Hoewel er altijd geldgebrek was, is dit niet de oorzaak van opheffing geweest. Als de financiële nood hoog werd, klopte men aan bij dokter Van der Poest Clement en ontving dan b.v. 100 gulden zodat de club weer een tijdje vooruit kon. De werkelijke reden van ontbinding van het toenmalige Zelhem was een enorme terugloop van het aantal spelers zodat geen representatief elftal meer op de been gebracht kon worden.

Waarschijnlijk een team van het oude Zelhem, deze foto zal omstreeks 1912 gemaakt zijn. Links de Buursink molen, deze is in 1921 afgebroken.

Op bovenstaande staan o.a. de volgende personen: Staande vlnr: H Bruil, H. Bel, H. Wesselink, G. Evers, H. Greven Zittend vlnr: Kok, W. Bekking, H.J. Molenkamp, D. Arragon

1940-1950
Op 31 mei 1941 werd de huidige voetbalvereniging vv Zelhem opgericht. Tijdens de oprichtings - vergadering meldden zich spontaan 75 leden. De nieuwe vereniging speelde in de wei van Bennink aan de Halseweg. De huur daarvan bedroeg toen 100 gulden per jaar.

De bestuursvergaderingen werden gehouden in cafe Praastink ('t Witte Paard) en niet in cafe de Ploeg, dat was gevorderd door de Duitse bezetters. Op 12 oktober werd de eerste competitiewedstrijd gespeeld. De trainer toen was J.A. Wisselink, tevens penningmeester (J. van der Poest Clement was secretaris). Deze trainer wist Zelhem gelijk al in het eerste seizoen te laten promoveren naar de 2e klasse GVB. In de zomermaanden daarna werden de spelers getraind op de zondagmorgen, want de competitie lag stil, door de heer Doornenburg van Be Quick. Elke zondag kwam hij uit Zutphen op de fiets en werd betaald met hetgeen toen zoal waardevol was; roggebrood en eieren.

Het plezier in het voetbal begon in de jaren daarna af te nemen, uitkijkposten voor razzia's en verplichte wedstrijden bedorven de spelvreugde. In 1944 is er ook geen competitie meer gespeeld, alle mannen werden gemobiliseerd en moesten werken voor de Duitsers.

In 1945 kwam de bevrijding ook voor het voetbal in Zelhem. In die tijd speelde de club op een veld van Sander Reinders aan de Ruurloseweg (Kroesekampweg). Daar leverden wedstrijden tegen de geallieerden zeep en sigaretten op. Na een jaar moest de wei weer gebruikt worden en verhuisde de voetbalvereniging naar de velden van de familie Looman/Remmelink aan de Halseweg. Eerst op een veld naast 't oude Benninkveld en daarna aan de Pluimersdijk bij B. Wielheesen. Zijn huis fungeerde als kleedlokaal. De voetballers konden zich wassen in de koelbak, waar normaliter de koeiemelk in gekoeld werd.

1950-1970
Na de vele wisselingen van speelvelden werd in 1951 eindelijk een vast complex toegewezen door de gemeente. Het betrof hier het huidige Zelos sportpark. Op deze velden werden veel hoogte- en dieptepunten beleeft . Promotie naar de 1e klas geschiedde in 1951 na een harde strijd om het kampioenschap met Oosseld 2. Over deze periode begin vijftiger jaren doen nog de volgende twee leuke anekdotes de ronde. De eerste betreft een wedstrijd tegen Kilder dat aan een gelijkspel genoeg had om kampioen te worden. Dit kampioenschap werd hen door Zelhem in ruil voor een paar liter jonge klare gegund. Opvallend detail was dat Zelhem en Kilder notabene dezelfde trainer hadden.

Kampioensfoto van Zelhem uit de begin jaren vijftig

De tweede herinnering uit vroeger jaren betreft een soort wonderdokter genaamd 'Paatje Ros'. Hij schijnt in Zelhem furore te hebben gemaakt door een aantal zware blessures in een wip, door middel van afbinding van het pijnlijke ledemaat, te hebben verholpen. Hiervoor werd hij betaald met een paar geslachte kippen.

In 1956 volgde degradatie naar de 2e klasse alvorens een jaar later het eerste-klasseschap alweer heroverd werd. Het kampioenschap werd dat jaar ongeslagen behaald. Na een vrij constante periode stapte Zelhem o.l.v trainer Bennie Siebelink bijgenaamd 'de Beer' in 1969 de 4e klas KNVB binnen. Deze historische kampioenswedstrijd tegen Kotten staat nu nog in het geheugen gegrift van veel oudere leden. Men had aan een gelijkspel genoeg, het werd 1-1 en promotie was een feit. Er schijnen destijds zelfs Zelhemmers met een veewagen van Geesink naar Kotten afgereisd te zijn.

1970-1991
De zeventiger jaren begonnen goed voor vv Zelhem. In seizoen 1969/1970 was immers promotie naar de KNVB bewerkstelligd. In 1972 betrok de club het huidige sportpark 'de Pol'. Men had nu de luxe van een eigen terrein en clubgebouw. Een dieptepunt was 1975, het 1e elftal degradeerde naar de 1e klas GVB. Gelukkig werd een seizoen later middels een derde plaats de 3e klasse KNVB weer bereikt.

De hieropvolgende jaren werd in deze 4e klasse met wisselende resultaten gespeeld tot aan een ander dieptepunt. Het 1e elftal degradeerde in 1984 naar de hoofdklasse GVB. Lange tijd heeft ons vlaggeschip in deze competitie geacteerd, en werd zelfs enkele malen degradatie ternauwernood ontlopen. Naast het voetbal verbeterden een aantal dingen binnen de club zich in de jaren tachtig. Het sportcomplex dat gedeeld moest worden met korfbalclub SEV kwam eindelijk geheel in het bezit van vv Zelhem, tevens kwam de kantine in eigen beheer zodat het financië:le draagvlak wat groter werd. Verder werd een veld van nieuwe verlichting voorzien zodat er ook lichtwedstrijden gespeeld kunnen worden op het complex.